Αρχείο για Η γωνιά της δασκάλας!

Μια καλή κουβέντα

GONEIS-PAIDIA-780x448

Μια καλή κουβέντα: το… κλειδί για μια σωστή σχέση με τα παιδιά μας

Πολλές φορές οι γονείς ερχόμαστε σε δύσκολη θέση με τα παιδιά μας. Θυμώνουμε, απογοητευόμαστε, χάνουμε την υπομονή μας, διαψεύδονται οι προσδοκίες μας γι’ αυτά. Στις σχέσεις μας με τα παιδιά, τα πράγματα δεν είναι πάντα εύκολα, όλες οι ώρες δεν είναι ίδιες και συχνά οι ενήλικες έχουμε ξεσπάσματα θυμού και αγανάκτησης. Ακόμα και τότε όμως έχει μεγάλη σημασία το πώς θα εκφραστούμε, πώς θα μιλήσουμε σ’ ένα παιδί, τι λέξεις θα χρησιμοποιήσουμε.

Όλοι έχουμε δει και έχουμε ακούσει κάποιον άλλο γονιό να λέει:

– Αμάν πια σε βαρέθηκα μ’ αυτά που κάνεις…
– Δεν σε αντέχω άλλο…
– Δεν υποφέρεσαι…
– Κάνε αυτό που σου λέω!
– Μη μιλάς. Σταμάτα!
– Γιατί δεν μπορείς να είσαι ( να κάνεις) όπως ο/η αδερφός/ή σου;
– Ποτέ δεν θα τα καταφέρεις έτσι που κάνεις…
– Δεν είσαι καλό παιδί…
– Αν δεν κάτσεις καλά θα…
– Σε αγαπάω, αλλά…
Θα πρέπει βέβαια να δείξουμε και λίγη κατανόηση στους γονείς, και όχι να τους κατηγορήσουμε έτσι απλά, φορτώνοντάς τους επιπλέον ενοχές για τις πράξεις τους. Το να μεγαλώνεις ένα παιδί δεν είναι εύκολη υπόθεση… Χρειάζεται πολλή αγάπη και μεγάλη υπομονή. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση τα θετικά σχόλια -σε αντίθεση με τα αρνητικά- είναι ένα χρήσιμο δώρο στη σχέση μας με τα παιδιά.

Μια καλή κουβέντα είναι μια πολύτιμη διασύνδεση μαζί τους.

– Σε αγαπώ (χωρίς »αλλά…»)
– Σε πιστεύω πολύ, να το ξέρεις…
– Συγχαρητήρια!
– Μπράβο σου…
– Πραγματικά είσαι πολύ καλός/ή στο…
– Είμαι περήφανος/η για σένα…
– Είσαι πολύ όμορφος/η…
– Φαίνεται ότι έχεις δουλέψει πολύ σκληρά για…
– Τι γνώμη έχεις εσύ γι’ αυτό…
– Θέλεις να με ρωτήσεις κάτι;
– Πώς αισθάνεσαι για…
– Σε ευχαριστώ!
Η σχέση μας με τα παιδιά μας είναι αναντικατάστατη. Η αξία της είναι ανεκτίμητη. Ας τη φροντίζουμε όσο μπορούμε, ξεκινώντας με μια καλή κουβέντα.

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr)  

Πρώτες μέρες στο σχολείο

Top-Tips-For-Starting-School-For-The-First-Time

Σημαντικό ρόλο στην έναρξη και προσαρμογή των παιδιών στο Νηπιαγωγείο παίζει ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η προετοιμασία τόσο των παιδιών όσο και των γονιών. Στόχος της προετοιμασίας είναι να βοηθηθούν τα παιδιά και οι γονείς να επεξεργαστούν το άγχος του αποχωρισμού όσο το δυνατόν ευκολότερα.

 

Όπως είναι γνωστό, οι γονείς το πρώτο διάστημα ένταξης και προσαρμογής των παιδιών στο Νηπιαγωγείο κατέχονται από αγωνία και άγχος και το πώς Θα προσαρμοστεί το παιδί, κάτω από ποίες συνθήκες Θα βρεθεί κ.λπ. άγχος το οποίο είναι δικαιολογημένο ειδικά την πρώτη φορά που αποχωρίζονται από το παιδί τους.  

Ακόμα και η μητέρα από τη μεριά της μπορεί να έχει συναισθήματα ενοχής καθώς και τύψεις για την ανεπάρκεια της να φροντίσει το παιδί της με βάση τα καθιερωμένα πρότυπα της μητέρας, να παραμείνει δηλαδή στο σπίτι κοντά στο παιδί και να το μεγαλώσει η ίδια.

 Πολλοί γονείς φοβούνται ότι η παιδαγωγός δε μπορεί πιθανά να έχει ξεχωριστό ενδιαφέρόν για κάθε παιδί όταν υπάρχουν τόσα πολλά να προσέχει και ότι κάποιο παιδί είναι αυτό που θα χάσει και αυτό είναι το δικό τους.

Γονείς λοιπόν και παιδιά στη φάση αυτή του αποχωρισμού έχουν ν’ αντιμετωπίσουν ένα ισχυρό πρόβλημα που η ένταση και η διάρκεια του εξαρτώνται και από άλλους παράγοντες όπως η προσωπικότητα των γονιών, η ηλικία των παιδιών και οι σχέσεις γονιών-παιδιών.

Σίγουρα η προσαρμογή των παιδιών στο καινούριο περιβάλλον αλλά και των γονέων στις πρωτόγνωρες εμπειρίες που βιώνουν χρειάζεται υπομονή και θέληση από όλες τις πλευρές. Να θυμάστε πάντα ότι το κλειδί στην προσαρμογή είναι η σωστή επικοινωνία μεταξύ σχολείου-οικογένειας-παιδιού.

 Ας προσέξουμε λοιπόν τα παρακάτω, για μια σωστή προετοιμασία των δύο πλευρών, που μπορούν άνετα να εφαρμοστούν στην πράξη.

  • Είναι σημαντικό να γνώρίζει ο γονιός ότι το μικρό παιδί είναι φυσικό ν’ αντιδράσει από τις πρώτες μέρες και ότι πολλά παίδιά χρειάζονται ένα αρκετό χρονικό διάστημα γιά να προσαρμοστούν.
  • Η ένταξη του παιδιού στο καινούργιο περιβάλλον δεν πρέπει να παρουσιαστεί σα τιμωρία ή εγκατάλειψη αλλά σαν μια δυνατότητα να μάθει κάτι καινούργιο και να παίζει με τα άλλα παιδιά: να κοινωνικοποιηθεί.
  • Η ένταξη του παιδιού να γίνει σε περίοδο που το παιδί δε Θα αντιμετωπίζει θέματα υγείας για να μη χρειασθεί μετά από λίγες μέρες να παραμείνει σπίτι.
  • Η συμπεριφορά των γονιών στις αντιδράσεις του παιδιού κατά τη διάρκεια της προσαρμογής του χρειάζεται να είναι σταθερή. Αυτό εξαρτάται φυσικά από την ιδιαιτερότητα του παιδιού, στο στάδιο ανάπτυξης του κ.λπ. Εάν π.χ το παιδί τις πρώτες μέρες ή μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αρνηθεί να πάει στο Νηπιαγωγείο οι γονείς δε θα το κρατήσουν σπίτι αλλά θα εξακολουθήσουν να το πηγαίνουν σταθερά.

Σπουδαίο ρολο παίζει και η αποψη που εχει δημιουργησει το παιδι σχετικά με το σχολειο και το δασκαλο. Όταν το παιδι ακουει απειλες τυπου: «ασε να πας στο σχολέιο να σε τιμωρήσουν» ή όταν ο δάσκαλος ή οι δασκάλες περιγράφονται σαν παμπούλες: « άμα το κάνεις αυτό η δασκάλα θα σε τιμωρήσει», καθόλου δε θα βοηθιέται να ενταχθεί ομαλά. Αντίθετα αν το παιδί μάθει ότι το σχολείο είναι ένας χώρος που μπορέι να παίξει με τους φίλους του περνά τη μέρα του παίζοντας και μαθαίνοντας ένα σωρό πράγματα από ένα στοργικό ενήλικο φίλο, θα νιώσει άνετα και θα περιμένει με ευχάριστη ανυπομονησία την έναρξη του σχολείου. Το παιδί πρέπει να νιώσει τυχερό και περήφανο.

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Μανούλα!

743d5cca6f6393fc5d9a1645ca8abdd7

<<ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ >>σε όλες τις μανούλες!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

733881_446486832092471_1820329715_n - Αντίγραφο (6)

«Ένα μόλις μήνα πιο μικρός απ’ το Σεπτέμβρη είναι ο Οκτώβρης. Καλό παιδί, μα λίγο κλαψιάρικο. Ίσως γιατί δεν του αρέσει και πολύ το σχολείο, που τώρα πια έχει ξεκινήσει για τα καλά. Είναι και λιγάκι πεισματάρικος. Έχει πάντοτε έτοιμο ένα μεγάλο ΟΧΙ να σου απαντήσει. Ο γερο-Χρόνος όμως τον αγαπά και πιστεύει πως και οι μικροί πρέπει κάποτε να λένε όχι. Όταν καμιά φορά ο πατέρας-Χρόνος κάνει πως μαλώνει και ψευτομπουμπουνίζει, τότε ο μικρός Οκτώβρης αρχίζει το κλαψούρισμα. Ο Χρόνος, που δεν τα αντέχει κάτι τέτοια, σταματάει αμέσως. Γι’ αυτό και οι βροχές δεν κρατάνε πολύ αυτή την εποχή.»

Πρώτη μέρα στο σχολείο: Όσα πρέπει να γνωρίζετε!

thumbnail1

Συχνά η έναρξη της σχολικής χρονιάς δεν σημαδεύεται από τα χαμογελαστά παιδικά προσωπάκια που βλέπουμε στις διαφημίσεις των σχολικών προϊόντων αλλά από δακρύβρεχτα μάγουλα και μυτούλες που τρέχουν.

 Ο λόγος; Το μικρό παιδί του νηπιαγωγείου ή της πρώτης δημοτικού αρνείται να πάει σχολείο! Για τον γονιό που έχει προσωπική σχολική εμπειρία καθώς και για τον περίγυρό του το να πάει κανείς σχολείο είναι μια απλή και ανώδυνη ρουτίνα.

 Για το μικρό παιδί των 4, 5 ή και 6 ετών όμως ο φόβος του αγνώστου είναι υπαρκτός. Η άρνηση των μικρών παιδιών και η δυσκολία τους να κάνουν το μεγάλο βήμα ­ κυριολεκτικά και μεταφορικά ­ προς το σχολείο οφείλεται κυρίως σε δύο βασικούς λόγους: από τη μια το παιδί δεν θέλει να αποχωριστεί τους γονείς του και αισθάνεται το λεγόμενο «άγχος του αποχωρισμού», ενώ από την άλλη διακατέχεται από τον φόβο του αγνώστου.

Κατ’ αρχήν, εξετάστε τα δικά σας συναισθήματα σχετικά με τη νέα πραγματικότητα, δηλαδή με το πέρασμα του παιδιού σας στη σχολική ζωή. Τι αισθάνεστε; Ενθουσιασμό ή φόβο; Τα παιδιά έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται πολλά από τη στάση των γονιών τους, ακόμη και αν αυτοί δεν εκφράζονται με λόγια.

 Αν είστε χαρούμενοι και θετικοί για την πρώτη ημέρα, πιθανότατα ο ενθουσιασμός σας να είναι κολλητικός και να γίνει μέρος της εμπειρίας του παιδιού σας. Αναλόγως, μπορεί να του μεταδοθούν οι ανησυχίες και οι φόβοι σας.

Αν ανησυχείτε για τον αποχωρισμό από το παιδί σας, προσέξτε μη σας κρυφακούσει να το λέτε σε κάποιον άλλον ενήλικο, και βεβαίως μην το δηλώσετε στο παιδί σας, ακόμη και αν το κάνετε μεταξύ αστείου και σοβαρού. Μερικές φορές μπροστά στην πόρτα του σχολείου είναι στ’ αλήθεια δύσκολο να πούμε ποιος έχει μεγαλύτερη δυσκολία να αφήσει το χέρι του άλλου: ο γονιός ή το παιδί;

 

* Τα πρακτικά ζητήματα 

* Η χαρά των καινούργιων ρούχων μπορεί γρήγορα να μετατραπεί σε πηγή άγχους και εκνευρισμού για το παιδί, αν δεν μπορεί να φορέσει ή να βγάλει τα ρούχα του. Η αυτοεκτίμηση του παιδιού, η προθυμία του να πάει στο σχολείο καθώς και η αίσθηση της ικανότητας μειώνονται δραματικά αν το παιδί δεν μπορεί να βγάλει τα ρούχα του για να πάει στην τουαλέτα.

 * Τεστάρετε την ικανότητα του παιδιού σας να ανοίξει την τσάντα του, να πιει τον χυμό του τραβώντας το καλαμάκι ή να ανοίξει διάφορες άλλες συσκευασίες που μπορεί να μην είναι πολύ πρακτικές για μικρά, αμάθητα δαχτυλάκια. Τονίστε στο παιδί σας ότι μπορεί να ζητήσει βοήθεια από τη δασκάλα του για τα πρακτικά μικροζητήματα.

 * Μη χρησιμοποιείτε το σχολείο ως ανταμοιβή («αν είσαι καλό παιδί θα πας σχολείο») ή ως απειλή («αν δεν καθήσεις φρόνιμα θα σε στείλω στο σχολείο»), μια που το ζητούμενο είναι να μεταδοθεί στο παιδί η ιδέα ότι το σχολείο είναι κάτι υποχρεωτικό και ανεξάρτητο από τη συμπεριφορά του αλλά και ταυτόχρονα ένα μέρος όπου υπάρχει αγάπη και κατανόηση για τα παιδιά. 

* Περιγράψτε στο παιδί σας πώς θα είναι πιθανόν η πρώτη του ημέρα στο σχολείο. Μιλήστε του για τα καινούργια παιδάκια, το περιβάλλον της τάξης, την αυλή και το διάλειμμα. 

* Δώστε στο παιδί να καταλάβει ότι το σχολείο είναι ένα όμορφο μέρος όπου μαθαίνουμε ένα σωρό πράγματα. Η δουλειά του παιδιού είναι να είναι μαθητής, όπως και η δική σας δουλειά είναι να πηγαίνετε στην εργασία σας.

* Αν δείτε σποραδικά δάκρυα τη στιγμή που φεύγετε, φιλήστε καθησυχαστικά το παιδί και μόλις φύγετε θα στεγνώσουν και τα δάκρυα. 

* Αν το παιδί κλαίει με μαύρο δάκρυ και φωνάζει, μην παρατείνετε το μαρτύριο και των δυο σας και φύγετε αμέσως. Οσο περισσότερο κάθεστε τόσο χειρότερα γίνονται τα πράγματα. Συνήθως τα παιδιά που έχουν αυτή τη συμπεριφορά με το που φεύγει ο γονιός ηρεμούν και ευχαριστιούνται το σχολείο.

 Την παραμονή της μεγάλης ημέρας σιγουρευτείτε ότι το παιδί σας θα κοιμηθεί καλά και το επόμενο πρωί φάτε μαζί πρωινό (ακόμη και αν ακούσετε κάποιες διαμαρτυρίες). Αν το παιδί σας έχει άγχος, είναι πολύ πιθανόν ότι θα προβάλει κάποιες ψυχοσωματικές δικαιολογίες προκειμένου να γλιτώσει το σχολείο. Οι κοιλόπονοι και οι πονοκέφαλοι έχουν την τιμητική τους την ημέρα έναρξης της σχολικής χρονιάς.

Μην προσπαθήσετε να μειώσετε τη σημασία τους λέγοντας στο παιδί σας «δεν είναι τίποτε!». Είναι στ’ αλήθεια «κάτι». Μια καλύτερη προσέγγιση είναι να δείξετε συμπάθεια για τον «πόνο» τους, να κάνετε τη σύνδεση ότι «μερικές φορές όταν έχουμε αγωνία για κάτι νιώθουμε να πονάει η κοιλιά μας», και να τους δώσετε ένα παράδειγμα από τη δική σας ενήλικη αλλά και παιδική ζωή για το πώς συμβαίνει αυτό.

 Γράφει η , η Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος.

Για μια ακόμη φορά!

back-to-schoo 2l

 

Για μια ακόμη φορά, μικροί και μεγάλοι, είμαστε, ή μήπως όχι, έτοιμοι να υποδεχτούμε τη νέα σχολική χρονιά;

Η πρώτη μέρα στο σχολείο, η σημαντικότερη, η σπουδαιότερη όλων, πλησιάζει και κάποια παιδιά θα την υποδεχτούν με χαρά και πολλά χαμόγελα ενώ άλλα πάλι με έντονο άγχος, ταραχή και κλάματα. Αυτή τους η συμπεριφορά είναι που σας τρομάζει…

Αγαπητοί γονείς μην πανικοβάλλεστε, οποιαδήποτε συμπεριφορά είναι απολύτως φυσιολογική, γιατί κάθε παιδάκι είναι ξεχωριστό, μοναδικό και αντιμετωπίζει την έναρξη της μαθητικής του πορείας, με το δικό του μοναδικό τρόπο. Σεβαστείτε το λοιπόν και μην συγκρίνετε το παιδί σας με κάποιο άλλο παιδί.

Βοηθήστε στην προσαρμογή του παιδιού σας αποφεύγοντας να δείχνετε τα δικά σας συναισθήματα άγχους ή ανησυχίας. Τα παιδιά νιώθουν και καταλαβαίνουν πολλά περισσότερα από αυτά που εμείς νομίζουμε.

Κάθε πρωί, έξω από την πόρτα του νηπιαγωγείου, καθησυχάστε το παιδί σας, ενθαρρύνετέ το πως όλα θα πάνε καλά και θα έχει μια υπέροχη μέρα, αγκαλιάστε το, φιλήστε το και παραδώστε το στη νηπιαγωγό. Μη γυρίσετε πίσω, μην κοιτάξετε και προπάντων μη κλάψετε μπροστά στο παιδί σας.

Προετοιμάστε το, για το πρόγραμμα της επόμενης μέρας, έτσι ώστε να μειώσετε το άγχος του και φροντίστε το βράδυ να κοιμηθεί νωρίς, για να είναι ήρεμο και ξεκούραστο την επόμενη μέρα.

Όταν παίρνετε το παιδί σας από το σχολείο μη ρωτάτε τι έμαθε. Ποιο σημαντικό είναι τι το έκανε χαρούμενο ή τι το στενοχώρησε.

Από τη δική μας μεριά, εμείς οι νηπιαγωγοί, καθημερινά, θα είμαστε εκεί, δίπλα στο παιδί σας, να το αγαπάμε, να το φροντίζουμε, να το στηρίζουμε, να το αγκαλιάζουμε, να το προστατεύουμε, να μοιραζόμαστε τις ανησυχίες του και να προσπαθούμε για την ολόπλευρη ανάπτυξή του.

Εμπιστευτείτε μας!!! Εσείς και εμείς μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε!!!

 

 

12 Πράγματα Που Πρέπει Το Παιδί Να Δει Να Κάνουν Οι Γονείς Του

family-825x465

Μια από τις πιο συνηθισμένες φράσεις που λένε οι γονείς στα παιδιά είναι «Κάνε αυτό που σου λέω!», ενώ ξέρουμε πολύ καλά ότι τα παιδιά μαθαίνουν βλέποντας και παρατηρώντας πώς φέρονται οι γονείς τους.

Ποια είναι τα πιο βασικά πράγματα που πρέπει να κάνει ένας γονιός για να τον δει το παιδί του και να μάθει κάτι χρήσιμο και σωστό, που θα το ακολουθεί σε όλη του τη ζωή;

  1. Διάβασμα
    Εκτός που γράφω άρθρα και βιβλία, αγαπώ πολύ το διάβασμα! Τα παιδιά μου με βλέπουν να διαβάζω βιβλία αλλά και ηλεκτρονικά ή από το kindle. Το κάθε παιδί πρέπει να έχει την εμπειρία του να βλέπει τους γονείς του να διαβάζουν και να το απολαμβάνουν. Έτσι το παιδί μαθαίνει να αγαπάει το βιβλίο και δε χρειάζεται να του το θυμίσουμε καν!

Πώς να το κάνεις:
Διάβασε στα παιδιά σου κάθε βράδυ, μάθετε σαν οικογένεια να απολαμβάνετε το διάβασμα, βρείτε χρόνο να καθίσετε όλοι μαζί στον καναπέ για να απολαύσετε βιβλία.

  1. Φιλανθρωπία
    Δίδαξε στο παιδί σου να αγαπάει τους άλλους και να τους βοηθάει όταν μπορεί.

Πώς να το κάνεις:
Μαζέψτε μαζί με το παιδί παιχνίδια ή ρούχα που δεν τα χρειάζεται πια και αποφασίστε σε ποια οργάνωση θα τα δώσετε. Στο σούπερ μάρκετ διαλέξτε ένα προϊόν για να το βάλετε στη σακούλα με τα τρόφιμα που θα δοθούν σε άπορες οικογένειες.

  1. Καθημερινή ευγένεια
    Μάθε να λες ‘ευχαριστώ’ και ‘παρακαλώ’ και να μιλάς όμορφα στα παιδιά σου και στην οικογένειά σου. Μια δόση ευγένειας προς γνωστούς και αγνώστους κάνει τη ζωή πιο όμορφη! Αν είσαι εσύ ευγενικός, θα μάθει και το παιδί να είναι, χωρίς να του το διδάξεις.

Πώς να το κάνεις:
Κράτα την πόρτα ανοιχτή για τον άνθρωπο που είναι πίσω σου στο μαγαζί, όταν σου κρατήσουν την πόρτα πες ‘ευχαριστώ’, κάνε καλή σου συνήθεια να χαιρετάς τους ταμίες, τους υπαλλήλους, μάθε να παραμερίζεις όταν έρχεται το ασανσέρ και περίμενε να πρώτα βγουν έξω αυτοί που ήταν μέσα και μπες μετά, κλπ.

  1. Υγιεινές επιλογές
    Η υγιεινή ζωή γίνεται τρόπος ζωής εύκολα, όταν ξεκινάει κανείς από μικρός. Δώσε το καλό παράδειγμα στο παιδί σου μέσα από την καθημερινότητα της οικογένειας.

Πώς να το κάνεις:
Κάνε καλή συνήθεια την άσκηση και το περπάτημα, πίνε πολύ νερό, πήγαινε με το παιδί στη λαϊκή και ψωνίστε φρούτα και λαχανικά εποχής, συζητήστε για το τι είναι περισσότερο και τι λιγότερο υγιεινό.

  1. Συναισθηματική νοημοσύνη
    Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι κάτι που το καλλιεργεί κανείς από μικρή ηλικία και τα παιδιά πρέπει να βλέπουν τους γονείς τους να φέρονται έτσι.

Πώς να το κάνεις:
Μάθε να συζητάς με το παιδί σου για τα συναισθήματά σου και για το πώς αισθάνονται και φέρονται οι άλλοι (ακόμα και αν δε συμφωνείς), δείξε ότι μπορείς να διαχειριστείς τον εσωτερικό σου κόσμο, δηλαδή ξέρεις να συγκρατείς τα νεύρα σου και να φανερώνεις τη χαρά σου, δείξε ότι ξέρεις να φέρεσαι κοινωνικά.

  1. Ενδιαφέροντα και χόμπι
    Έχεις τα προσωπικά σου ενδιαφέροντα και χόμπι; Ασχολείσαι με αυτά μπροστά στα παιδιά σου; Δείξε στο παιδί σου τον ενθουσιασμό σου γι’ αυτό το κάτι που αγαπάς, ασχολήσου και δες αν μπορείς να εμπλέξεις το παιδί σου και να του εμφυσήσεις την αγάπη σου για το χόμπι σου…

Πώς να το κάνεις:
Απλώς κάνε αυτό που αγαπάς! Εξήγησε στο παιδί ότι αυτή η δραστηριότητα σε ‘γεμίζει’, σε ξεκουράζει, σε ευχαριστεί και δώσε του να καταλάβει ότι όλοι έχουμε ανάγκη να κάνουμε όμορφα πράγματα, πέρα από τις υποχρεώσεις μας. Και, που ξέρεις, ίσως το παιδί θελήσει να σε μιμηθεί ή να ξεκινήσει κάτι δικό του!

  1. Παιχνίδι
    Ο Φρόιντ έλεγε ότι η ζωή περιλαμβάνει δύο βασικές δραστηριότητες: εργασία και παιχνίδι! Αυτό ισχύει για μικρούς και μεγάλους. Βρες χρόνο στη ζωή σου για παιχνίδι, χαλάρωση, και επανασύνδεση με το μικρό παιδί μέσα σου.

Πώς να το κάνεις:
Βρες χρόνο για παιχνίδι μέσα στην εβδομάδα, είτε πρόκειται για αθλητικό παιχνίδι, είτε για παιχνίδι που παίζεις ως γονιός με το παιδί σου. Με τη συμπεριφορά σου γίνεσαι το καλό παράδειγμα που αργότερα θα μιμηθεί το παιδί και θα εντάξει το παιχνίδι στη ζωή του.

  1. Προγραμματισμός και στοχοθέτηση
    Η ατζέντα μου είναι γεμάτη με το πρόγραμμά μου αλλά και το πρόγραμμα των παιδιών μου. Επίσης, έχω μια λίστα από πράγματα που είναι επείγοντα και πρέπει να γίνουν σήμερα, αλλά έχω και μια λίστα για πράγματα που πρέπει να γίνουν μέσα στην εβδομάδα. Ναι, αγαπώ την οργάνωση και έτσι λειτουργώ! Οι στόχοι μπορεί να είναι μικρά, καθημερινά πράγματα, αλλά και να είναι μεγαλύτεροι και πιο μακροπρόθεσμοι, όπως πχ να γράψω το επόμενο άρθρο ή βιβλίο μου.

Πώς να το κάνεις:
Χάρισε στο παιδί σου μια ατζέντα και δίδαξέ του πώς να καταχωρεί αυτά που έχει να κάνει. Βάλτε μαζί στόχους για την εβδομάδα που έρχεται.

  1. Διαχείριση χρημάτων
    Τα παιδιά πρέπει να εξοικειωθούν από μικρά στη διαχείριση χρημάτων. Καλό είναι να βλέπουν τους γονείς τους να χρησιμοποιούν και να προγραμματίζουν πώς θα ξοδέψουν τα χρήματά τους. Φυσικά δεν πρέπει ένα παιδί να ξέρει όλα τα οικονομικά της οικογένειας ούτε να επιβαρυνθεί με προβλήματα και μπερδέματα, αλλά να έχει μια γενική γνώση ότι οι μεγάλοι διαχειρίζονται τα χρήματά τους.

Πώς να το κάνεις:
Ο γνωστός κουμπαράς και το βιβλιάριο στην τράπεζα είναι δύο απλές λύσεις για να μάθει το παιδί οικονομική διαχείριση. Επιπλέον, μπορείτε όταν βγαίνετε για ψώνια να συζητάτε για το πώς κάνετε τις αγορές σας βασισμένοι καταρχήν στις ανάγκες που έχετε και κατά δεύτερο λόγο στις επιθυμίες σας.

  1. Φροντίδα για το περιβάλλον
    Δείξε στο παιδί σου ότι αγαπάς τη φύση και φροντίζεις το περιβάλλον. Εξήγησε από νωρίς στο παιδί πώς οι πράξεις μας καθορίζουν την ομορφιά της φύσης και πώς αν δεν κάνουμε σωστές ενέργειες την καταστρέφουμε.

Πώς να το κάνεις:
Δείξτε στο παιδί πώς να ανακυκλώνει, φροντίστε λουλούδια και φυτά στο μπαλκόνι σας, μαζέψτε ωραίες πέτρες, κοχύλια, φύλλα από τη φύση και κάνετε κατασκευές με το παιδί. Ξεκινήστε βόλτες σε πάρκα και τη φύση και μάθετε να παρατηρείτε γύρω σας και να θαυμάζετε όλα αυτά τα όμορφα που μας περιβάλλουν.

  1. Αγάπη και φροντίδα για τον εαυτό του.

Μέχρι πρόσφατα επικρατούσε μία λανθασμένη πεποίθηση: ότι οι άνθρωποι που φροντίζουν τον εαυτό τους είναι εγωιστές και νάρκισσοι και δε νοιάζονται για τους άλλους. Ευτυχώς, έχει αποδειχτεί ότι αυτό δεν ισχύει! (Εντάξει, υπάρχουν και εξαιρέσεις και ακραίες περιπτώσεις). Όταν ο γονιός φροντίζει τον εαυτό του, την εξωτερική του εμφάνιση, τον εσωτερικό του κόσμο, έχει κοινωνική ζωή, κλπ, τότε είναι ο ίδιος καλά, σε αρμονία και ισορροπία με τον εαυτό του και το περιβάλλον του και έτσι μπορεί να προσφέρει περισσότερα στο παιδί του και την οικογένειά του.

Πώς να το κάνεις:
Διδάξτε στο παιδί ότι είναι σημαντικό να φροντίζει τον εαυτό του: να βρει δραστηριότητες που το ευχαριστούν, να έχει φίλους, να αποκτήσει καλές κοινωνικές δεξιότητες, να κάνει πράγματα που το ενδιαφέρουν… Δοκιμάστε νέες δραστηριότητες μαζί, συζητήστε για αυτά που σας αρέσουν και διδάξτε στο παιδί να αγαπάει τον εαυτό του με τα προτερήματα και τα ελαττώματά του.

  1. Να είναι ανοιχτός άνθρωπος, να έχει φυσική περιέργεια και να δοκιμάζει.
    Η ζωή, ειδικά σήμερα με τα άλματα της τεχνολογίας, φέρνει πολλά και διαφορετικά πράγματα μπροστά μας. Δίδαξε στο παιδί σου να έχει τα μάτια του ανοιχτά, να δοκιμάζει νέα πράγματα, να μην κολλάει στο ‘εμείς το κάνουμε έτσι’ και στο ‘το διαφορετικό είναι κακό’.

Πώς να το κάνεις:
Δοκιμάστε γεύσεις από διαφορετικές κουζίνες, αγοράστε ένα φρούτο ή λαχανικό που δεν έχετε ξαναφάει, πειραματιστείτε με νέες συνταγές και υλικά, αλλάξτε τη διαδρομή που κάνετε συνήθως, δοκιμάστε νέα χόμπι, νέα μέρη για να επισκεφθείτε. Εξοικειώσου με τις νέες τεχνολογίες και αγκάλιασε την αλλαγή.

Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια